وقتی دهکده ای می سوزد دودش را همه می بینند اما وقتی قلبی می سوزد کسی شعله اش را نمی بیند...!!!

اگه سر به زیر و متفکر باشه میگن:افسردس.

اگه شاد و خندون باشه میگن :جلف و سبکه.

اگه چاق باشه میگن :شکمو و پرخور و بی غمه.

اگه لاغر باشه میگن:خسیس و گداست یا حمال وارثه.

اگه زیر بار زور نره میگن:خروس جنگیه و اهل مرافعه س.

اگه از حقه خودش بگذره میگن:بی عرضه و دست و پا چلفتیه.

اگه اهل درس و مطالعه باشه میگن:خرخونه.

اگه با همسرش رابطه ی خوبی داشته باشه میگن:زن ذلیله.

اگه به همسرش دستور بده میگن:بی رحم و زور گو هست.

اگه خوب پول خرج کنه میگن:ولخرج و لاابالیه.

اگه اهل ولخرجی نباشه میگن:گدا گشنس.

اگه صاف و صادق باشه میگن:پپه هستو هیچی نمیفهمه.

اگه صاف و صادق نباشه میگن:اب زیر کاه و موزیه.

خوب حالا شما بگید این ادمه بدبخت باید چه کار کنه تا ادم بشه؟!؟!؟!؟!

*وجدان تنها محکمه ای است که نیاز به

قاضی ندارد*

 

نیلو

 

 

همدم شبهای تنهاییم سلام
چند وقت است که ندیدمت ؟ نمی‌دانم . روزهاست؟ … نه ، سالهاست … نه ، سال کم است . قرنی‌ست نیستی . راستی چرا نیستی ؟!
نمی‌دانم کی و چطور ؟ اما در این تنهایی دلگیر فقط یادم می‌آید چه بهشتی بود روزهای با تو بودن . چه شبهای زیبایی بود از عشق گفتن .
می‌دانی ؟! تمامی دل من آکنده از عشق بود و هست . تمامی لحظه‌های من پر شده بود از عطر نفسهایت و زیبایی‌های عالم ، چشمان مهربانت . یادت می‌آید ؟! وقتی خستگی و غم بر دوشم سنگینی می‌کرد ؟! چه باک ؟! … همیشه دستانت بود که آرامش را برایم هدیه بیاورد … چه عالمی داشت … !
امشب هم تنهایم . اما دیگر تو نیستی . پس من سر بر شانه‌های چه کسی بگذارم ؟! از کجا دستی مهربان طلب کنم ؟! راستی میدانی مدت‌هاست که تنها دیوارها صدای مرا می‌شنوند ؟! هیچ نمی‌گویند ، فقط گوش می‌کنند . تو فکر می‌کنی دلشان می‌خواهد گوش کنند ؟! اما دیگرفرقی نمی‌کند ؟! من دیگر نمی‌گویم . شبهای زیادی ست که سکوت کرده‌ام . بر این دیوارها تکیه کرده‌ام و می‌گریم . دیوارها تاب می‌آورند ؟! مهم نیست . دیگر دیوار هم نمی‌خواهم …
سقف این اتاق چقدر کوتاه است ؟! احساس خفگی می‌کنم . اصلا مگر سقف آسمان چه عیبی دارد ؟ تازه ستاره‌هایش مثل لامپهای رنگی این اتاق نمی‌سوزند . همیشه روشنند ...
باید بروم … از این اتاق … خسته‌ شده‌ام …

نیلو